Muğla’nın turizm cenneti ilçelerinden biri olan Datça, doğal güzelliklerinin yanı sıra insan hikayeleriyle de dikkat çekiyor. İlçede çeyrek asrı aşkın süredir esnaflık yapan ve zanaatını icra eden Rıdvan Arslan, Datça’nın tek ayakkabı tamircisi olarak hizmet vermeye devam ediyor. haberdetayi.com.tr ekibinin edindiği bilgilere göre, 43 yaşındaki Arslan, Ambarcı Caddesi üzerindeki dükkanında hem ilçe sakinlerinin hem de tatilcilerin ayakkabı, çanta ve deri aksesuarlarını onarıyor. Ancak Arslan’ın hikayesi, sadece bir tamircilik serüveni değil, aynı zamanda yok olmaya yüz tutmuş bir mesleğin de hüzünlü öyküsünü barındırıyor.
Depremden Sonra Yeni Bir Hayat
Aslen Mardin Midyatlı olan Rıdvan Arslan’ın Datça yolculuğu, Türkiye’nin yakın tarihindeki en büyük acılardan biri olan 1999 Düzce Depremi ile başlıyor. O dönemde Düzce’de yaşayan ve deprem felaketine yakalanan Arslan, yaşadığı zorlu sürecin ardından abisinin vesilesiyle Datça’ya yerleşiyor. Mesleğe adım atışını, “Esas ustam abimdir” sözleriyle anlatan Arslan, hem okuluna devam edip hem de abisinin yanında çıraklık yaparak zanaatın inceliklerini öğreniyor. O günden bu yana tam 26 yıldır Datça’da esnaflık yapan Arslan, ilçenin değişen yüzüne tanıklık ederken, dükkanındaki tezgahının başından hiç ayrılmıyor.
Rakipsiz Olmanın Verdiği Buruk Sevinç
Datça gibi popüler bir ilçede, kendi alanında tek olmak ticari açıdan avantajlı gibi görünse de Rıdvan Arslan bu durumu karmaşık duygularla karşılıyor. Yıllardır kendisine rakip olacak başka bir ayakkabı tamircisinin çıkmadığını belirten usta, bu durumun iş potansiyeli açısından mutluluk verici olduğunu saklamıyor. Arslan, “İşimi severek yapıyorum, insanlar da beni seviyor. Huzurluyum ve rakibim olmadığı için mutluyum” diyerek mevcut durumundan memnuniyetini dile getiriyor. Sadece ayakkabı değil; kemer, cüzdan ve çanta gibi deri ürünlerinin de tamiratını gerçekleştiren Arslan, haberdetayi.com.tr okurları için zanaatın önemine dikkat çekiyor.
“Ben Bırakırsam Datça Ayakkabısız Kalır”
Rıdvan usta için madalyonun diğer yüzü ise oldukça endişe verici. Mesleğin geleceği konusunda karamsar olan Arslan, arkasından gelecek yeni bir neslin olmamasından dert yanıyor. Günümüzde gençlerin el sanatlarına ve tamirat işlerine ilgi göstermediğini vurgulayan deneyimli zanaatkar, çırak bulamamaktan şikayetçi. “Keşke arkamdan bu işi devam ettirecek biri yetişse” diyen Arslan, kendisi mesleği bıraktığında Datça’nın ayakkabısız kalacağını ifade ediyor. Bu sözler, aslında sadece bir esnafın değil, kaybolmaya yüz tutmuş ahilik kültürünün de bir çığlığı niteliğinde.
Altın Bilezik: Zanaatkarlık ve Sabır
Ayakkabı tamirciliğinin sabır ve emek isteyen bir iş olduğunu belirten Rıdvan Arslan, mesleğin öğrenildiğinde kişiye ömür boyu ekmek kazandıracak bir “altın bilezik” olduğunu hatırlatıyor. Okullarda bu tarz mesleki eğitimlerin yetersizliği ve teşvik eksikliği nedeniyle yeni ustaların yetişmediğini belirten Arslan, yetkililere ve ailelere de dolaylı bir mesaj gönderiyor. Datça’nın tek ayakkabı ustası, tezgahı başında geçirdiği 26 yılın ardından, hem müşterilerinin eskilerini yeniliyor hem de mesleğinin onurunu tek başına omuzlamaya devam ediyor.
